چین در خرید نفت دست به عصا ماند

خرید چین در ماه‌های گذشته مورد توجه تحلیلگرانی بوده است که سعی در درک حرکات بازار نفت دارند. با کاهش صادرات سوخت و بهره‌برداری از ذخایر تجاری فراوان در بدترین ماه‌های جنگ، بزرگترین واردکننده نفت جهان به حفظ قیمت‌های نفت خام بسیار پایین‌تر از پیش‌بینی‌های اولیه و فاجعه‌بار کمک کرد. اکنون سوال این است که آیا به شور و شوق سال ۲۰۲۵ باز خواهد گشت یا خیر.

چنین چشم‌اندازی ممکن است دور از دسترس باشد. طبق گزارش شرکت‌های ریستاد انرژی، انرژی اسپکتس و FGE NexantECA، خریدها باید از سه‌ماهه سوم تا سه‌ماهه آخر سال ۲۰۲۶ به ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش یابد و با از سرگیری برخی از جریان‌های خاورمیانه و افزایش فعالیت پالایشگاه‌ها، همچنان در حال بهبود است.

با این حال، حتی خوش‌بینانه‌ترین تخمین‌ها، خریدها را در سه‌ماهه چهارم تنها ۹.۹ میلیون بشکه در روز نشان می‌دهند که همچنان بسیار کمتر از حجم ۱۲ تا ۱۳ میلیون بشکه‌ای سال گذشته است که چین در حال ذخیره سازی و حمایت از قیمت‌های جهانی بود.

مشخص‌ترین عامل در اینجا قیمت است. سال گذشته، میانگین قیمت نفت خام زیر ۷۰ دلار بود، در حالیکه سطوح فعلی بالای ۹۰ دلار، به اندازه کافی بالا است تا تقاضا را کاهش دهد.

اما عوامل دیگری از جمله مشکلاتی در تامین نفت خام مناسب نیز وجود دارد. بسیاری از پالایشگاه‌های چینی برای تولید گریدهای نفتی ترش ‌از خاورمیانه تجهیز شده‌اند، اما عرضه از این منطقه همچنان پرهزینه و کمیاب است. خریداران برای خرید بشکه‌های عراق و عربستان سعودی هجوم آورده‌اند، اما در آخرین مناقصه‌ای که توسط شرکت ملی نفت ابوظبی (ادنوک) برگزار شد، هیچ محموله‌ای دریافت نکردند.

جیانان سان، تحلیلگر شرکت «انرژی اسپکتس» گفت: افزایش خرید از برزیل و آنگولا ممکن است برای جایگزینی کامل آن جریان‌های از دست رفته خاورمیانه، کافی نباشد.

سان گفت: «با طولانی شدن جنگ و اختلال در جریان نفت خاورمیانه، قیمت بالای نفت خام مانع از تحقق محرک‌های تقاضای بزرگتر مانند ذخیره‌سازی می‌شود.» او افزود که سقف قیمت سوخت داخلی مانع از انتقال کامل هزینه‌های بالاتر نفت خام توسط پالایشگاه‌ها به مصرف‌کنندگان می‌شود و تمایل آنها را برای پالایش محدود می‌کند.

سپس این سوال مطرح می‌شود که آیا بخشی از تقاضا در طول جنگ به طور کامل از بین رفته است، زیرا رانندگان چینی بیشتری به وسایل نقلیه برقی روی می‌آورند و حتی کامیون‌ها سبز می‌شوند.

خبر خوب برای پکن این است که چین هنوز یک ضربه گیر قابل توجه دارد. طبق گزارش شرکت اطلاعات داده کپلر، موجودی نفت خام تقریبا ۸ درصد از اوج خود در ماه مه کاهش یافته است، اما در حدود ۱.۱۶ میلیارد بشکه در ذخایر تجاری و استراتژیک باقی مانده است. حتی فقط ذخایر تجاری، که برای جذب بخش زیادی از شوک جنگ استفاده می‌شود، هنوز هم می‌تواند فضای مانور را برای پالایشگاه‌ها فراهم کند.

سرعت واردات تا حدودی به تنگه هرمز و بازگشت محموله‌های خاورمیانه بستگی دارد. در حال حاضر، اگرچه نفت بیشتری از طریق این آبراه عبور می‌کند، اما جریان‌ها هنوز کسری از سطح قبل از جنگ هستند.

همچنین وضعیت واردات به سلامت کلی این بخش بستگی خواهد داشت. اولین گزارش از پالایشگاه‌های دولتی چین قرار است از روز یکشنبه به بعد منتشر شود، زیرا شرکت‌های بزرگ این صنعت، درآمدهای مالی موقت خود را گزارش می‌دهند و جزئیاتی در مورد چگونگی تاثیر قیمت‌ها بر فروش سوخت و درآمد بالادستی ارائه می‌دهند.

بر اساس گزارش بلومبرگ، سینوپک اولین شرکتی خواهد بود که درآمد خود را در ۲۳ اوت گزارش خواهد داد.

در نهایت، زمان‌بندی و مقیاس ممکن است در نهایت به دیدگاه پکن در مورد امنیت انرژی – یک اولویت کلیدی – بستگی داشته باشد، زیرا عدم قطعیت ژئوپلیتیکی در خلیج فارس ادامه دارد. این امر به تنهایی می‌تواند تغییرات قابل توجهی در مدیریت موجودی و حداقل الزامات ذخیره‌سازی ایجاد کند.