کارگران پای تولید ماندند/ ضرورت تدوین بسته حمایتی برای بحران‌های آینده

اولیا علی‌بیگی، رئیس هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار، به مناسبت سالگرد جنگ ۱۲ روزه، گفت: تجاوزهای ناجوانمردانه‌ای که از سوی آمریکای ستمگر و اسرائیلِ غاصب کودک‌کش صورت گرفت، به طور طبیعی به کارگران نیز آسیب‌زد. برخی از آنان به شهادت رسیدند و بسیاری شغل خود را از دست دادند. با این حال، کارگران هم در آن دوازده روز جنگ و هم در جنگ رمضان نشان دادند که همواره در جبهه‌ اقتصادی حضور فعال دارند و یک روز هم صحنه‌ کار را خالی نکردند. آنان جوانمردانه پای کار تولید ایستادند و هیچگاه صحنه‌ تولید و جبهه‌ی اقتصاد را ترک نکردند.

سربازان جبهه‌ اقتصادی هیچگاه صحنه را ترک نکردند

وی ادامه داد: در این مقطع، قطعا مهم‌ترین دغدغه‌ جامعه کارگری حفظ اشتغال موجود بود و طبیعتا در میان جامعه نگرانی وجود داشت که با توجه به حمله‌های ناجوانمردانه، کارگران شغل خود را از دست بدهند. این مهم‌ترین دغدغه و نگرانی جامعه‌ کارگری بود. البته سربازان جبهه‌ اقتصادی هیچگاه صحنه را ترک نکردند و آن را خالی نگذاشتند.

رئیس هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار با اشاره به  گروه‌های کارگری که در ایام جنگ، بیشترین آسیب را متحمل شدند، یادآور شد: در حوزه کارگری گروه‌های مختلفی وجود دارند. طبیعتا واحدهای مادری که مورد تجاوز قرار گرفتند، بسیاری از کارگرانشان بیکار شدند. همچنین کارگران ساختمانی نیز به دلیل توقف ساخت‌وساز، آسیب دیدند. در واقع در جنگ همه به نحوی آسیب دیدند و با مخاطره‌ جدی روبه‌رو بودند، اما این دو قشر، یعنی کارگران ساختمانی و کارگران واحدهای تولیدی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم مورد هجمه و تجاوز دشمن قرار گرفتند، بیشترین آسیب را دیدند. بر اساس شرایط جنگ، از جمله کمبود مواد اولیه و ملاحظات ایمنی و حفظ جان کارگران، در مقطع زمانی بسیار کوتاهی برخی واحدهای تولیدی گاه‌گاهی متوقف شدند.

رئیس هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار با بیان اینکه در زمان جنگ در بسیاری از کشورها، بازار با کمبود مواد غذایی، خوراکی و بهداشتی مواجه می‌شود، اما خوشبختانه علیرغم همه‌ تحریم‌ها، فشارهای اقتصادی و جنگ ناجوانمردانه‌ای که استکبار جهانی بر کشور ما تحمیل کرد، ما در سطح بازار و جامعه با کمبود این امکانات روبه‌رو نبودیم، خاطرنشان کرد: این امر بیانگر آن است که تولید وظیفه‌ خود را انجام داد. با توجه به روحیه‌ای که در میان کارگران و کارفرمایان در دوران جنگ وجود داشت، آنان جوانمردانه پای کار تولید ایستادند. مهم‌ترین دلیل این ادعا، عدم کمبود مواد خوراکی و بهداشتی در سطح بازار است و با این کمبودها مواجه نبودیم.

بیکاری پنهان در سایه آمار بیمه بیکاری

وی درباره وضعیت کارگران روزمزد و فاقد قرارداد رسمی نیز گفت: عمده‌ کارگران روزمزد از کارگران ساختمانی هستند. طبیعتا در این مدت جنگ تحمیلی، به دلیل توقف ساخت‌وساز، بیشترین آسیب را همین افراد دیدند و بیکار شدند. همچنین برخی کارگران روزمزد، کارگران ساختمانی و افراد شاغل در صنف ساختمان داریم که مشمول بیمه بیکاری نمی‌شوند. طبیعتا آنان نیز به آن آمارِ درخواست‌دهندگان اضافه می‌شوند. در واقع تنها افرادی که برای بیمه بیکاری مراجعه کردند، جزو آمار بیکاران نیستند؛ زیرا بخش‌های زیادی مانند خویش‌فرماها و کارگران ساختمانی داریم که به آنان بیمه بیکاری تعلق نمی‌گیرد. باید آن آمار بیمه بیکاری را با این گروه‌ها جمع کرد.

علی‌بیگی درباره تاب‌آوری بازار کار ایران در دوران جنگ اظهارکرد: ما با یک جنگ تحمیلی ناخواسته روبه‌رو شدیم. شاید اگر این جنگ برای هر کشور دیگری رخ می‌داد، نمی‌توانست تاب‌آوری‌ای  که در ایران، جامعه‌ کارگری و آحاد مردم نشان دادند، نشان دهد. با وجود اینکه تاب‌آوری نیروی کار در جنگ قابل تحسین و تقدیر است، اما طبیعتا در برخی بخش‌ها متاسفانه مشاهده کردیم و در جریان هستیم که کارگران ناخواسته و بدون اراده، شغل خود را از دست دادند.

رئیس هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار درباره نقش بنگاه‌های کوچک و متوسط در حفظ اشتغال و میزان کفایت زیرساخت‌های حمایتی، گفت: برخی مشاغل هستند که تاب‌آوری لازم را نداشتند و متأسفانه نیروی کار در این بخش‌ها آسیب دید، اما باید کمبودهایی را که دولت با آن مواجه است، واقع‌بینانه ببینیم. اگر این حوادث برای هر کشور دیگری رخ می‌داد، قطعا به بن‌بست می‌رسید، اما معتقدم این شرایطی که پیش آمد، همراه با همبستگی ملت، انسجام و همدلی مردم و حضور دولت، کمک کرد که جامعه کمتر با آسیب‌ها مواجه شود.

وی تصریح کرد: شرایط سخت و دشواری برای همه‌ آحاد مردم از جمله کارگران پیش آمد، اما همراهی و همدلی مردم، اقتدار نیروهای نظامی و انتظامی و حضور دولت کمک کرد که شرایط آن‌گونه که دشمنان تصور می‌کردند، پیش نیاید. ضمن اینکه باید بپذیریم بخشی از جامعه آسیب دیدند و باید برنامه‌ریزی‌ها و حمایت‌ها و کمک‌های مستقیم و غیرمستقیمی از سوی دولت، به صورت برنامه‌ریزی شده، هدفمند و گروه‌بندی شده، پیش‌بینی شود.

لزوم بازنگری در حمایت‌های اجتماعی زمان بحران

علی‌بیگی درباره مهم‌ترین درس جنگ ۱۲ روزه برای سیاست‌گذاران حوزه اشتغال نیز گفت: باید ستاد بحران همواره پیش‌بینی‌های لازم را داشته باشد. ما با دشمنی روبه‌رو هستیم که هیچ اطمینان و اعتمادی به او نیست. نه به صلحش می‌توان خوش‌بین بود و نه جنگش در چارچوب‌های حقوق بین‌الملل باقی می‌ماند.  وقتی جنایت جنگی‌ای مانند مدرسه‌ی میناب رخ می‌دهد، دیگر ناجوانمردی و رذالت این دشمن بر کسی پوشیده نیست. بنابراین در دوران جنگ و در این شرایط، تنها دولت مسئول نیست. همه‌ بخش‌ها، نهادها، بنیادها، دولت و تمام مجموعه‌هایی که در بخش‌های اقتصادی فعال هستند، باید با ایجاد بسیج همگانی، انسجام و همبستگی میان مجموعه‌ها را تقویت کنند.  ضمن اینکه مردم ایران نیز نشان دادند که بهترین مردم، هم در طول تاریخ و هم در عصر کنونی، هستند. هر زمان که متوجه تجاوز دشمن شوند، همه‌ اختلافات داخلی را کنار می‌گذارند و دست به دست هم می‌دهند تا کشور و مردم کمتر آسیب ببینند. باید قدر این مردم را بیش از این بدانیم. آنان بالاترین سرمایه برای هر کشوری هستند. بنابراین در بحران باید با حضور همه‌ مجموعه‌هایی که در حوزه‌های اقتصادی فعال هستند، نه صرفا دولت، عمل کرد.

رئیس هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار با بیان اینکه ما نهادها و بنیادهایی داریم که در حوزه‌های اقتصادی نیز فعال و اثرگذارند و همه‌ اینها باید در کنار بخش خصوصی برنامه‌ریزی مدونی پیش‌بینی کنند،  درباره اصلاح قوانین کار و تامین اجتماعی در شرایط اضطراری نیز اظهار کرد: اصلاحات باید در زمانی انجام شود که کشور، به ویژه در حوزه‌ اقتصادی، در آرامش و ثبات باشد. در حالت جنگ، اصلاحات به معنای واقعی رخ نخواهد داد.  طبیعتا ما قوانین و مقرراتی داریم که نیازمند اصلاحات هستند و در این امر تردیدی نیست. اما شرایط اصلاحات باید مورد توجه قرار گیرد.

وی گفت: باید در مقطع زمانی‌ای به اصلاحات ورود کنیم که ثبات اقتصادی و آرامش سیاسی در کشور حاکم باشد تا بتوانیم عاقلانه و به صلاح همه‌ اقشار، گروه‌ها و ذی‌نفعان تصمیم‌گیری کنیم و بر مبنای واقعیت‌ها نسبت به اصلاحات اقدام نماییم.