بحران آب و انرژی اروپا بهم پیوسته شد

هدر رفتن آب «بحران آب و هوا را تشدید می‌کند» و به تاب‌آوری اقتصادی آسیب می‌رساند. کارشناسان اکنون خواستار اقدام فوری هستند.

گزارش جدیدی از شرکت دانفوس پیش‌بینی کرد مصرف انرژی بخش آب تا سال ۲۰۴۰ دو برابر شود، در حالی که تقاضا برای آب در بخش انرژی می‌تواند تقریبا ۶۰ درصد افزایش یابد.

همچنین، تقاضای جهانی برای آب می‌تواند در پنج سال آینده، ۴۰ درصد از عرضه پیشی بگیرد و به ۳.۶ میلیارد نفری که در حال حاضر در تمام طول سال به آب کافی دسترسی ندارند، اضافه کند.

انرژی و آب چگونه به هم مرتبط هستند؟

هر مرحله از چرخه آب از استخراج و تصفیه گرفته تا تحویل و استفاده، به انرژی نیاز دارد. با افزایش جمعیت جهان، تقاضا برای آب شیرین افزایش می‌یابد و برای پمپاژ، تصفیه و توزیع آن، به انرژی بیشتری نیاز است. در حال حاضر، بخش انرژی حدود ۱۴ درصد از برداشت آب شیرین جهان را به خود اختصاص داده است.

این جایی است که آب از منابع طبیعی مانند رودخانه‌ها و دریاچه‌ها برای مصارفی مانند آشامیدن، کشاورزی، تولید محصولات یا تولید برق برداشت می‌شود. مقداری از آب تصفیه شده و به طبیعت بازگردانده می‌شود، اما بخش زیادی از آن به غذا و محصولات تبدیل می‌شود. این وابستگی متقابل به این معنی است که فشار بر یک سیستم مستقیما بر سیستم دیگر تاثیر می‌گذارد. برای مثال، کمبود انرژی می‌تواند عملیات تامین آب را محدود کند، در حالی که خشکسالی و موج گرما، خطر اختلال در تولید برق را به همراه دارد. بنابراین، کارشناسان استدلال کرده‌اند که اروپا دیگر نمی‌تواند به طور جداگانه به این سیستم‌ها بپردازد.

کیم فاوزینگ، مدیرعامل دانفوس، به یورونیوز گرین می‌گوید: «نحوه استفاده ما از انرژی در سیستم آب، خطرهای قابل توجهی در تاب‌آوری و رقابت‌پذیری دارد. در اروپا، آب تصفیه شده بسیار زیاد و انرژی مورد استفاده برای پمپاژ و تصفیه آن، از طریق نشت و ناکارآمدی هدر می‌رود و یک چالش اقتصادی و امنیتی ایجاد می‌کند.»

بحران آب اروپا چقدر هزینه برمی‌دارد؟

نادیده گرفتن ناکارآمدی در آب و انرژی، خطر افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها را به همراه دارد و حتی می‌تواند تا سال ۲۰۵۰، تولید ناخالص داخلی را در کشورهای با درآمد بالا هشت درصد یا در کشورهای با درآمد پایین، ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش دهد.

تاکنون، چالش‌های جهانی مرتبط با آب، حدود ۹.۶ میلیارد دلار (تقریبا ۸.۲۶ میلیارد یورو) هزینه به بخش برق اضافه کرده است.

در اروپا، اکثر کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید تا سال ۲۰۳۰، در مجموع بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ یورو به ازای هر نفر بیشتر برای تامین آب و فاضلاب هزینه کنند تا بتوانند مقررات موجود در مورد آب را رعایت کنند.

بحران آب، گذشته از تاثیرات مالی، سلامت عمومی، ثبات زیرساخت‌ها و امنیت ژئوپلیتیکی را تهدید می‌کند. دسترسی محدود به آب یا انرژی مقرون به صرفه می‌تواند به سختی‌ها و حتی درگیری‌ها، به ویژه در مناطقی که به انرژی وارداتی یا منابع آب مشترک متکی هستند، دامن بزند. با این حال، راه‌حل‌های تکنولوژیکی موجود می‌توانند به تقویت بهره‌وری آب و انرژی در تمام مراحل چرخه آب کمک کنند.

دولت‌ها باید ادغام بهره‌وری آب را در ممیزی‌های انرژی در نظر بگیرند و اهداف ملی استفاده مجدد از آب صنعتی را تعیین کنند. هر قطره صرفه‌جویی شده به معنای هدر رفتن انرژی کمتر است.

دانفوس می‌گوید اگر تمام کارخانه‌های نمک‌زدایی موجود (که آب دریا را به آب آشامیدنی تبدیل می‌کنند) در سراسر جهان، برای کار با پتانسیل تکنولوژیکی فعلی مقاوم‌سازی شوند، می‌توانند ۳۴.۵ میلیارد یورو صرفه‌جویی کنند و انتشار دی اکسید کربن را ۱۱۱ میلیون تن کاهش دهند.

طرح‌های تصفیه فاضلاب همچنین می‌توانند با استفاده از درایوهای سرعت متغیر (VSD)، مصرف انرژی و هزینه‌های عملیاتی را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. این درایوها به موتورها و پمپ‌ها اجازه می‌دهند تا به جای کار با سرعت ثابت در تمام مدت، با تقاضای لحظه‌ای تنظیم شوند. یک کارخانه در چنای هند با این ابتکار، حدود ۲۲ درصد از مصرف انرژی خود را صرفه‌جویی کرد.

آیا مراکز داده مقصر هستند؟

مراکز داده در مصرف آب نقش بزرگی دارند و در حال حاضر سالانه حدود ۵۶۰ میلیارد لیتر آب مصرف می‌کنند.

طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، این میزان می‌تواند تا سال ۲۰۳۰، به رقم سرسام‌آور ۱۲۰۰ میلیارد لیتر برسد که شش برابر کل برداشت آب شیرین اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲ است.

این مصرف سرسام‌آور آب عمدتا به دلیل تولید گرمای اضافی توسط واحدهای پردازشی است که نیاز به خنک شدن دارند. با این حال، خنک‌سازی مایع مراکز داده که به یک حلقه آب بسته متکی هستند، می‌تواند به کاهش مصرف آب کمک کند. سیستم‌های خنک‌کننده مایع مستقیم به تراشه نیز حداقل ۱۵ درصد نسبت به همتایان خنک‌کننده هوا از نظر انرژی کارآمدتر هستند.

بر اساس گزارش یورونیوز، طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، گرمای تلف‌شده از مراکز داده می‌تواند تا سال ۲۰۳۰، حدود ۱۰ درصد از تقاضای گرمایش فضا در اروپا را تامین کند.