نبود حمایت از تولید محصولات ارگانیک در کشور/ درخواست ارائه آمار دقیق صادرات را داریم

صدرالدین نیاورانی – نائب رئیس انجمن ارگانیک ایران – در نشست خبری امروز که به مناسبت افتتاح نمایشگاه ارگانیک در اتاق بازرگانی ایران برگزار شد، اظهار کرد: بیشتر فعالان این حوزه تمام کالاهای خود را با قیمت بازار خریداری می‌کنند و هزینه‌های بالای نهاده‌های کشاورزی نیز بر دوش آن‌هاست.

نیاورانی در توضیح دسته‌بندی محصولات ارگانیک در ایران گفت: محصولات ارگانیک در کشور چند دسته‌اند؛ نخست محصولاتی که ذاتاً ارگانیک و طبیعی هستند، مانند جنگل پسته در سرخس که بدون دخالت انسانی رشد کرده اما تحت نظارت انجمن ارگانیک ایران و آزمایشگاه‌های تأییدکننده گواهی ارگانیک دریافت کرده‌اند و در بازارهای داخلی و جهانی عرضه می‌شوند.

وی ادامه داد: دسته دوم محصولاتی هستند که از ابتدا با هدف تولید ارگانیک کاشته و پرورش داده می‌شوند. کشاورز یا تولیدکننده زمین مناسبی انتخاب می‌کند و با رعایت استانداردها به تولید می‌پردازد تا در نهایت محصول نهایی در زمره محصولات ارگانیک قرار گیرد.

نائب رئیس انجمن ارگانیک ایران، در بخش دیگری گفت: گروه سوم نیز شامل محصولات فرآوری‌شده مانند کنسرو، کمپوت و میوه‌های خشک است که علاوه بر داشتن گواهی اصالت ارگانیک، باید در فرآیند تولید نیز زیر نظر شرکت‌های بازرسی قرار گیرند تا گواهی نهایی برای محصول صادر شود.

وی افزود: دسته چهارم، محصولات وارداتی هستند که با لیبل‌های ارگانیک بین‌المللی وارد کشور می‌شوند. انجمن ارگانیک ایران از گمرک درخواست دارد آمار دقیق محصولات ارگانیک صادرشده و واردشده را به تفکیک استان مشخص کند تا آمار رسمی در دسترس باشد. همچنین تأکید داریم که محصولات وارداتی با لیبل ارگانیک حتماً باید مورد تأیید و گواهی انجمن ارگانیک ایران قرار گیرند تا از فریب مصرف‌کنندگان جلوگیری شود. متأسفانه برخی تصور می‌کنند صرف درج برچسب خارجی کافی است، درحالی‌که این محصولات نیز باید تحت آزمایش‌های داخلی و استاندارد ملی قرار گیرند.

نیاورانی در پایان تأکید کرد: انجمن ارگانیک ایران از بدو تأسیس تاکنون هدف خود را سلامت مردم و ارتقای کیفیت زندگی عمومی قرار داده و هیچ‌گاه به جنبه مالی مسئله ارگانیک تکیه نکرده است. وظیفه ما کسب درآمد و ثروت نیست؛ هدف ما حرکت به سوی سلامت انسان‌هاست، چه در حوزه تولید، چه صادرات و واردات. این جایگاه، جایگاهی برای مال‌اندوزی نیست؛ بلکه جایی است برای خدمت به سلامت جامعه. همان‌گونه که بزرگان می‌گفتند، باید بخشی از آورده و ثروت خود را در مزرعه و کارگاه صرف سلامت مردم کنیم.